Login via

Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 113

63: As Planned–1

63: As Planned

NAGPASYA AKONG kausapin si Zade. Kaya iniwan namin ang magulang namin sa

restaurant. Naroon kami sa kotse nito.

“Ano bang ginagawa mo ha, Zade?”

“Wala akong ginagawa, sinabihan ako ni Dad na magkikita kayo kaya nag–insist akong sumama. Alam mong—”

“Zade Larzon!” malakas kong baling dito. “Nagsikap akong layuan ka para maging malaya ka at makuha mo ang gusto mo. Para maging masaya na rin ako. Kaya bakit ganito? Bakit mo ginugulo ang sitwasyon?” Hindi ko maiwasang magtaas ng boses dito. Pero lalo lang akong napipikon dahil nakangiti pa si Zade na parang isang kakatwang bagay ang sinasabi ko.

“Bakit akong pinagbibintangan ko, Yuri? Wala akong alam diyan,” anito pero kita kong

nag–iwas ito nang tingin. “Alam mo namang conservative ang parents ko saka…”

.” bumuntong

hininga ito. “Pabor sa akin ‘to. Sinabi ko sa’yo I want you back Yuri. Kaya sundin na lang natin ang gusto nila. At huwag mong pilitin na gumawa pa ako nang hindi maganda para lang mapilitan ka ulit diba,” banta nitong ikina–init ng mukha ko.

“Zade! Are you—” pikang sikmat ko dito. “Pagod na akong sumunod sa mga gusto nang tao sa paligid ko kaya hindi mo akong mapipilit na sumunod sa gusto mo. Hindi na ako uuwi sa bahay mo at hinding hindi na ako babalik—ahhh…” nanlaki ang mga mata ko nang walang babalang kabigin ako ni Zade. He bend closer to my face at halos gahibla na lang ang pagitan namin. Kaya hindi ko alam kung paano iiwasan ang titig nito.

“Should I kiss you then, Yuri.” Makahulugang saad nito sabay lunok. Pero nanatiling magkahinang ang aming mga mata. “Sundin natin ang mga magulang natin. Magpakasal rin ulit tayo kong gusto mo.”

“Baliw ka ba?” Gigil kong usig dito sabay tulak dito bago pa ito maka–isip ng kabaliwan.

“Siguro, nakakabaliw ang maghanap sa taong magaling magtago. Kaya kung kinakailangan talian kita para hindi ka na makawala pa sa akin. Gagawin ko, Yuri. Kaya kung puwede huwag mo akong piliting gawin ko ang bagay na ‘yon.”

“How dare you Zade treathened me.” nag–iinit ang mukhang sumbat ko dito. “Noon halos isumpa mong ako ang pinakasalan mo. Ngayon para kang sira–ulong gusto akong balikan.

“Baliw na kung baliw, masama na kung masama, sabihin mo na kung anong gusto mong sabihin. Pero gagawin natin ang plano. Sundin mo ang ama mo. And I’ll do the same,” bakas

63 As Planned–1

ang kombiksyon sa mukha nito.

“Bakit masyado kang makasarili Zade?”

“Am I? When you came to the guestroom and decided to sleep with me, hindi ba naging

selfish ka rin.”

Claim

“I…” mariin akong napapikit. Bakit ba hindi ito maniwalang wala akong kasalanan doon. Ni hindi ko nga alam kung paano ako nakarating sa guestroom nang gabing ‘yon. Pero kahit naman sabihin ko ‘yon never naman naniwala si Zade.

Matatag ang paniniwala niyang sinadya ko ‘yon. But I never did. Oo nanghihinayang akong hindi niya ako nakilala. Pero hindi ko gustong makipag–agawan kay Atasha para lang mapansin ni Zade.

“Hindi na ako papayag na makisama pa sa’yo. Kaya tigilan mo na ang kalukuhang ito.” Matiim kong saad saka walang paalam ko itong iniwan. Nagmadali na akong bumalik sa loob nang restaurant para kausapin sana ang magulang ni Zade at si Dad Gaston. Pero wala na ang mga ito doon.

“Umalis na sila, nag–aya raw ang Daddy mo na maggolf sila kaya, ihatid na raw kita.” ani Zade na nasa likuran ko na pala.

“No thank you. Madaming taxi,” baliwalang sagot ko dito. Mabilis na akong tumalikod. At kung kailan palabas na ako nang restaurant saka ko napansing wala ang purse bag ko. Sigurado akong nakasabit iyon sa balikat ko paglabas ko at— natampal ko ang noo ko.

“Halika na, tawag sa akin ni Zade. Walang libreng taxi, babes.” kumindat pa ito. Gusto kong maasar dahil wala man lang ang pati ang phone ko.

“Akin na iyong bag ko,” utos ko dito saka ako napalapit sa kotse nito.

“Kunin mo,” nakangising utos nito. Habang prenting naka–upo sa driver seat.

“Give me my bag?” giit ko dito, pero lalo lang itong sumandal sa kotse nito. Sabay sara nang bintana. Sa inis ko ay binuksan ko ang passenger seat.

“Get in, ibabalik ko sa’yo ang bag mo.” Mariin akong napapikit trying to calm my self. Pero pagmulat ko naka–ipit na sa pagitan ng hita nito ang bag ko. Hinahamon pa ako. Akala ba niya hindi ko kukunin ‘yon. Walang pagdadalawang iisip na sumakay ako para kunin ang bag ko. Subalit nagulat ako nang maglock ang pinto sa tabi ko.

Comments

Reading History

No history.

Comments

The readers' comments on the novel: Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri)