“Sayang naman, huli na siyang nakarating sa ospital. Matagumpay ang operasyon ng ina, pero hindi nailigtas ang sanggol.”

“Nasaan ang mga kapamilya ng buntis?”

“Wala rito ang mga kapamilya. Ang buntis mismo ang pumirma sa consent form.” Matapos mawala ang anesthesia, narinig ni Mayumi na binalot pa rin ng takot na makatakas sa kamatayan, ang mga boses ng mga doktor at nars sa tabi niya.

Kusang gumalaw ang kanyang kamay papunta sa kanyang tiyan at dinama iyon. Tulad ng sinabi ng doctor… wala na ang kanyang anak. Ang tiyan niyang dati ay may umbok ngayon ay patag na. Ang munting sangol na dahan-dahang lumalaki sa kanyang sinapupunan at maingat niyang inaalagaan ay tuluyan nang nawala.

I know I should be crying… dapat pinagluluksa niya ang pagkawala ng kanyang anak, pero bakit ni isang luha ay wala siyang mailabas? Hindi kaya dahil wala na siyang mailuluha? Buong buhay ay sobra-sobra na ang kanyang pag-iyak.

Agad siyang dinaluhan ng doctor nang makitang gising na siya. “Kamusta ang iyong pakiramdam Misis?”

Hindi siya sumagot, nananatili lang siyang nakatulala na nakatingin sa kisame.

“It’s okay, Misis. Baka hindi pa talaga para sa’yo ang baby mo. Baka may plano ang Diyos para sa’yo. Dapat magpahinga ka nang mabuti. Malay mo, sa hinaharap magkakaroon ka ulit ng anak.” pag-aalo sa kanya ng doctor.

Tumango lamang siya. Hindi niya masabi sa doctor na wala nang kasunod. Ang pagbubuntis niya ay aksidente lang, hindi plinano… tulad ng pagpapakasal niya kay Xavier.

Nang pakasalan niya si Xavier Luis Valerio, ang nag-iisang tagapagmana ng makapangyarihang pamilyang Valerio, inakala niyang sa wakas ay nakuha na niya ang matagal niyang inaasam. Ngunit naniniwala si Xavier na isiniksik lamang niya ang kanyang sarili sa buhay nito sa pamamagitan ng panlilinlang… at dahil doon ay kinamuhian siya.

Sa gabi ng kanilang kasal, imbes na sa honeymoon ay sinadya ni Xavier na magpunta sa isang bar, lantaran siyang ipinahiya. At nang malaman iyon ng lahat, naging katatawanan siya ng buong lungsod.

Sa limang taong lumipas mula noon, ay hindi man lang nagbago ang pakikitungo ni Xavier sa kanya. May pagkakataon din namang pinagtatanggol siya nito kapag sobra na ang panunuya sa kanya, pero mabibilang lang iyon sa daliri ng kamay.

May isang patakaran pa itong malinaw na itinakda… ang kama lamang nito ang maaari nilang pagsaluhan, hindi ang puso. At hinding-hindi sila pwedeng magkaroon ng anak, palagi itong nag-iingat.

May isang pagkakataon na umuwi ito ng lasing at may nangyari sa kanila…

Naging malikot na ang kamay nito at isa-isa nang hinuhubad ang kanyang mga saplot sa katawan. Hindi niya alam kung alam ni Xavier ang ginagawa nito, pero bahala na. May pangangailangan din naman siya bilang babae at hindi iyon naibibigay ni Xavier sa kanya.

“Ohhh, shittt…” ungol nito nang wala na siyang bra at isa-isa nitong minasahe ang kanyang dalawang bundok.

“Xavier…” hindi niya napigilang sambitin ang pangalan nito. Agad niyang kinagat muli ang kanyang labi, pero mukhang hindi iyon pinansin ni Xavier. He is busy with her boobs… sinusupsop nito na parang uhaw na uhaw na baby.

Mula sa kanyang dibdib ay umakyat na naman ang labi nito papunta sa kanyang balikat… papunta sa leeg…. at sa kanyang mga labi.

Muli siyang hinalikan nang mariin.Nalasahan niya ang alak na ininom nito pero hindi niya iyon pinansin. Para na rin siyang nalalasing sa sarap… he is kissing her all over her face.

Lumaki ang kanyang mga mata nang maramdamang ang kamay nito ay bumababa papunta sa kanyang pagkaba**e. Gusto niyang ikipot ang dalawang binti, pero curious siya kung ano ang gagawin ni Xavier sa kanya